چند تا عکس باحال براتون گذاشتم تا لذت ببرید

سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت

شهر اول : نگاه و دلربايي .:.

                                 شهر دوم : ديدار و آشنايي .:.

                                                                     شهر سوم : روزهاي شيرين و طلايي .:.

 شهر چهارم : بهانه ، فکر، جدايي .:.

                                     شهر پنجم : بي وفايي .:.

                                                                     شهر ششم : دوري و بي اعتنايي .:.

 شهر هفتم : اشک ، آه ، تنهايي

ميدوني وقتي خدا داشت بدرقه ات مي کرد بهت چي گفت ؟

جايي که ميري مردمي داره که مي شکننت نکنه غصه بخوري من همه جا باهاتم .

 تو تنها نيستي .

توکوله بارت عشق ميزارم که بگذري،

قلب ميزارم که جا بدي،

 اشک ميدم که همراهيت کنه،

ومرگ که بدوني برميگردي پيشم

به من ميگفت: انقدر دوستت دارم كه اگر بگويي بميرميميرم...

 باورم نمي شد... فقط براي يك امتحان ساده به او گفتم بمير...!

سالهاست در تنهايي پژمرده ام... - كاش امتحانش نمي كردم.

**************************************

من در حسرت نگاه تو مانده ام... من دور از تو و تو دور از من....

 من در انتظارت نشسته ام تو مهربان من تو عزيزترين من بيا

 که در انتظارت مرده ام من چشم در راه نيستم

 من خسته از دوريت نيستم

 چون.... تو هميشه در قلب مني و  با تمام وجود

  مي خواهم بگويم که دوستت دارم ...

**************************************

شب براي چيدن ستاره هاي قلبت خواهم آمد. بيدار باش من با

سبدي پر از بوسه مي آيم و آن را قبل از چيدن روي گونه هايت

 مي کارم تا بداني اي خوبم دوستت دارم

 من به تو قول دادم ديگه هيچوقت سيب نخورم و تو هم قول دادي دور خودت پيله نزني .

ولي نمي دونم چي شد که من طاقت نياوردم و فقط يه خورده سيب خوردم .

 تو هم از غصه دور خودت پيله بستي . ...

 حالا دومين باره که عاشقت شدم ولي حالا من هنوز يه کرم سيبم و

تو يه پروانه خوشگل تو پر زدي و رفتي و من موندم و

 سيبايي که جايي براي خورده شدنشون نمونده

اگر من جاي او بودم ، براي خاطر تنها يکي مجنون صحرا گرد بي سامان ،

 هزاران ليلي نازآفرين را کو به کو آواره و ديوانه مي کردم .....

  سوختم آیا پناهم میدهی؟

آتشی افتاده برجان و دلم ، قطره آبی بر لبانم میدهی؟

میهمان جان جانان گر شوم، میزبانی را نشانم میدهی؟

تا بیاسایم دمی درپای عشق، زیرچترت سرپناهم میدهی؟

ای جواب پرسش بی پاسخم، عشق را آیا نشانم میدهی؟

رو مگردان نازنین با گوشه چشمت بگو درشرار چهره ات یک بوسه گاهم میدهی؟

و براي او جايي تعيين كرده‌اي. سعي كن خانه دلت را تنها از دوستان پركني

 و هرگز گوشه‌اي از آن را در اختيار دشمنان نگذاري

 
با جون و دل يارم شوي تا عاشق زارت شوم

من نيستم چون ديگران بازيگر بازيگران

اول به دام آرم تو را وانگه گرفتارت شوم

   اگر از ياد تو  يادي نكنم مي شكنم

    بر لب كلبه محصور وجود

   من اگر در اين خلوت خاموش سكوت

     اگر از ياد تو يادي نكنم مي شكنم

        اگر از هجر تو آهي نكشم

      تك وتنها به سوي خدا ميشكنم

   براي اينکه کسي اشکاتو نبينه ماهي کوچيکي شو و به ته دريا برو.

  ديگه نه کسي صداتو مي شنوه نه کسي اشکاتو مي بينه.

   حالا فهميدي چرا اب دريا شوره؟

 وقتيكه تو رو در قلب كوچكم جاي دادم تازه صداي ضربان قلبم را شنيدم

 وقتيكه دست در دستان تو نهادم تازه معناي گرمي را درك كردم

 لحظه ها و ثانيه هايي را كه با تو سپري مي كنم بيشتر پي به معناي زندگي مي برم

هنگاميكه به ياد تو هستم مي فهمم كه آرامش چيست و هرگاه به جدايي مي انديشم كنار خود سايه

مرگ را مي بينم

يه چشم هميشه بايد توش اشک باشه وگرنه مي سوزه

يه قلب هميشه بايدبه يه نفرايمان داشته باشه وگرنه فاسدمي شه

يه جاده هميشه بايدانتهاداشته باشه وگرنه مثل يه کلاف سردرگم مي شه

اي کاش مي توانستم باران باشم تا تمام غمهاي دلت را بشويم

   اي کاش مي توانستم ابر باشم تا سايه باني از محبت را برويت مي گسترانيدم

   اي کاش مي توانستم اشک باشم تا هر گاه که آسمان چشمت ابري مي شد باريدن مي گرفت

   اي کاش مي توانستم خنده باشم تا روي لبانت بنشينم و غنچه بسته لبانت را بگشايم

   اي کاش مي توانستم يک پرنده باشم و پرمي گشودم وتا دوردستها درکنارتوپروازمي کردم

   و اي کاش سايه بودم تا نزديکترين کس به تو باشم

   آري اي کاش سايه بودم تا هميشه و همه جا همراه و همقدم با تو بودم

  آدمک مرگ همين جاست،بخند

    آن خدايي که بزرگش خواندي

   به خدا مثل تو تنهاست ، بخند

     دستخطي که تو را عاشق کرد 

 شوخي کاغذي ماست ، بخند

   فکر کن درد تو ارزشمند است

  فکر کن گريه چه زيباست ، بخند

  صبح فردا به شبت نيست که نيست

    تازه انگار که فرداست ، بخند

    راستي آنچه به يادت داديم

  پر زدن نيست که درجاست ، بخند

     آدمک نغمه ي آغاز نخوان

     به خدا آخر دنياست ، بخند